"Kim pişmanlık duymadan ıstırabından ve yalnızlığından ayrılabilir ki?"

"Sevgi, ayrılık anına kadar kendi derinliğini bilmez."

"Dostunuz, sizin cevap bulan ihtiyaçlarınızdır."

"İçinizin çoğu hala insandır ve içinizin çoğu henüz insan değildir."

"Maktul, kendi katilinden sorumsuz değildir. Evet, suçlu çoğu zaman mağdurun kurbanıdır."

"Onlar yalnızca kendi gölgelerini görürler ve onların gölgeleri onların kanunlarıdır."

"Istırabınız, idrakınızı bürüyen kabuğun çatlayışıdır."

"Istırabınızın çoğu kendi tercihinizdir."

"Aşk hiçbir şey vermez, kendinden gayrı ve hiçbir şey almaz, kendinden gayrı."

"Ve ihtiyaç kaygısı ihtiyacın kendisinden başka nedir ki?"

"Neşeniz, maskelenmemiş kederinizdir."

Durmadan yürüyorum bu kıyılarda,

Kum ve köpüğün arasında yürüyorum,

Bir gün ayak izlerimi silecek med,

Ve rüzgar köprüyü götürecek elbet,

Ama deniz ile kıyı ebediyyen kalacak arkamda!

* Bana "seni anlamıyorum" demen haketmediğim bir övgü, haketmediğin bir hakarettir.

* Yalnız kovalandığında hızlı koşabilirsin.

* Kirli ellerini senin giysine silen kişi o giysiyi alsın. Ona tekrar ihtiyacı olabilir, senin ihtiyacın olmayacaktır kuşkusuz.

* İçimdeki hayatın sesi senin içindeki hayatın kulağına ulaşamaz, yine de kendimizi yalnız hissetmemek için konuşalım.